Mevsimlik Tarım Göçü ve Göç Eden İşçi Ailelerin Koşulları

Görünmeyen Emek, Süregelen Eşitsizlik

Her yıl Güneydoğu Anadolu’nun farklı illerinden binlerce mevsimlik tarım işçisi, tarladan tarlaya, şehirden şehre göç ediyor. Bu yolculuk yalnızca ekonomik bir zorunluluk değil; bir yaşam biçimine, hatta bir göç döngüsüne dönüşmüş durumda.

Bu döngünün içinde en çok kadınlar ve çocuklar etkileniyor. Kadınlar, sabahın ilk ışıklarıyla tarlada mesaiye başlıyor, akşam olduğunda ise evde bakım, temizlik ve yemek hazırlığıyla ikinci bir mesaiye geçiyorlar. Çocuklar ise çoğu zaman eğitim hakkından mahrum kalıyor; kimi tarlada çalışıyor, kimi göç sürecinde okulundan kopuyor.

Barınma koşulları, mevsimlik işçilerin en acil sorunlarından biri. Çoğu aile, tarla kenarlarında kurdukları çadırlarda ya da derme çatma barakalarda yaşamaya çalışıyor. Temiz suya, elektriğe, hijyenik tuvaletlere erişim çoğu zaman mümkün değil. Ulaşım zorlukları, sağlık hizmetlerinden yararlanamamak, bu tabloyu daha da ağırlaştırıyor.

Bu göç hareketi, aynı zamanda kırsal çözülmenin de göstergesi. Sürekliliği olmayan üretim biçimleri, yerel toplulukların dağılmasına ve sosyal dayanışma ağlarının zayıflamasına neden oluyor. Kırsalda kalan yaşlı nüfus üretimden koparken, gençler göçle birlikte ucuz iş gücü döngüsüne hapsoluyor.

Mevsimlik tarım göçü, sadece tarım politikalarının değil; insan onuruna yakışır yaşam koşullarının da bir göstergesi olmalı. Tarım işçilerinin sosyal güvenceye erişimi, barınma alanlarının iyileştirilmesi, çocukların eğitimine devam edebilmesi ve kadın emeğinin görünür kılınması, bu sorunun kalıcı çözümü için atılacak en temel adımlardır.

“Üretimi ve Emeği Öne Alan Sosyal Denge” vizyonumuz da tam bu noktada devreye giriyor. Çünkü kalkınma, yalnızca rakamlarla değil; insanla, emekle ve adaletle anlam kazanır.

🗞️ Kaynaklar: Fikir Gazetesi, Cumhuriyet, İklim Haber #OnurKılıç #AnayolPartisi #KırsalKalkınma #KadınEmeği #SosyalAdalet #TarımdaEşitlik