Tarım İşçilerinin Zorunlu Göçü

“Toprak bereketli, ama çiftçinin yüzü gülmüyor.”
Güneydoğu Anadolu’nun beyaz altını pamuk, bir zamanlar refahın, emeğin ve üretimin simgesiydi.
Bugün ise çiftçi, her sezona biraz daha borçla başlıyor.
Mazot, gübre, ilaç ve sulama maliyetleri yükseliyor; ürün tarladayken değer kaybediyor.
Kooperatifler zayıf, pazarda fiyatı tüccar belirliyor.
Yeni tarım tekniklerine erişim sınırlı, bilgiye ulaşmak hâlâ köy yollarında kayboluyor.
Ve o tarlalarda sabahın ilk ışıklarıyla çalışan kadınların emeği hâlâ görünmez.
Ama biz biliyoruz ki: Toprak, hakkı verilene bereketini esirgemez.
Pamuk üreticisinin alın teri artık sadece ham madde değil, bu ülkenin üretim gücünün onurudur. Biz bu sesi duyuyoruz.
Girdi maliyetlerini düşüren, adil alım fiyatı sağlayan, kadın emeğini görünür kılan ve kooperatifleri yeniden güçlendiren politikaları hayata geçireceğiz.

Çünkü biz inanıyoruz: Üretenin hakkı korunmadıkça, bereket de eksilir.
Ama birlikte hareket ettiğimizde, toprak yeniden umut verir.